Paradise Lost -Medusa

Hayatımın gruplarından Paradise Lost yeni albüm Medusa ile bir döndü pir döndü. Safkan death metal olarak başladıkları kariyerlerinde müziklerine yedirdikleri karanlık elementlerle Gothic Metal diye adlandırılan tarzın kurucusu anılan grup;  sonrasında gerek medya, gerekse eleştirmen gazı ile farklı tarzlara yelken açıp işin sonunda kötü bir Depeche Mode klonuna döndü. O karanlık dönemlerde grubun ana bestecisi Gregor Mackintosh'un ikinci gitar olarak Placebo saflarına geçeceği bile konuşuldu. Sonrasında köklerini ve altın yıllarını hatırlayan grup 2005 yılında yayınlanan ve grupla aynı adı taşıyan albüm ile adım adım köklere dönüşe başladı. 2013 tarihli Tragic Idol ile ticari anlamda en başarılı albüm olan Draconian Times zamanlarına selam çakan grup yıllar yılı özlemle beklediğimiz brutal vokali ise iki yıl sonra yayınlanan Plague Within ile geri getirdi. Bu süreçte Nick Holmes Bloodbath ile bir albüm kaydedip bolca konser verirken; Mackintosh babasının ölümü sonrasında iyice kafayı kırıp kurduğu Vallenfyre ile birbirinden kirli iki albüm yayınladı. Grubun bu albümde dahada sertleşmesini beklesem bile Medusa ilk açıklandığından bu yana belki korku içinde albümü bekliyordum. Ağustos başında albüm nete düştü ve karşımızda Gothic sonrası çıkan en sert ve dinlemesi en zor Paradise Lost albümü geliverdi. Medusa aynı zamanda grubun yeni plak firması Nuclear Blast ve yeni bateristi  Waltteri Väyrynen ile yayınladıkları ilk albüm .

30 yıllık kariyerlerinin 15. albümüne imza atan grubun malum albümü  muhteşem  “Fearless Sky” ile açılıyor.  En son Bloodbath ile ağzı açık izlediğim Nick Holmes hem brutal hemde clean vokalde döktürüyor. Sıkı açılışın ardından gelen  “Gods Of Ancient” ve  “From The Gallows” başarılı parçalar. Hafiften Type'o Negative göndermeli ilk çıkış şarkısı “The Longest Winter” ise albümde alışamadıklarımdan. Albümün isim şarkısı "Medusa" bence Mackintosh'un kariyeri boyunca attığı en iyi soloyu barındırıyor. Doom death köklerine yakın duran “No Passage For The Dead” sonrasında Draconian Times zamanlarına selam çakılan ve albümün en çoşkulu parçalarından "Blood and Chaos” geliyor.  Kilise korosu tadında nakaratı ile  “Until The Grave” ve albümün gizli hiti "Symbolic Virtue" ile albüm kapanıyor.

Tragic Idol ve Plaque Within'e kıyasla daha zor ve daha üzerinden zaman harcanması gereken bir albüm olsa da emin olun Medusa üzerinde harcadığınız zamana değecek.

Parça Listesi

  1. Fearless Sky (8:30)
  2. Gods Of Ancient (5:50)
  3. From The Gallows (3:42)
  4. The Longest Winter (4:31)
  5. Medusa (6:20)
  6. No Passage For The Dead (4:16)
  7. Blood & Chaos (3:51)
  8. Until The Grave (5:41
  9. Frozen Illusion (5:45)
  10. Shrines (3:59)
  11. 11. Symbolic Virtue (4:38)

RICHTER ÖLÇEĞİNE GÖRE...

Müzikalite9
Ruh9
Sunum10
Özgünlük8
Alışıldığın aksine bu defa zor dinlenir bir albüm ile karşımızda Paradise Lost. Sunumundan, parça dizilimine çok özenli bu yapıta bir şans verin!
9

ŞİDDETİNDE!

Baran Şahin